Μια και έχει γίνει κουβέντα στο παρελθόν για κεριά, σκέφτηκα ότι θα ήταν χρήσιμο να παραθέσω το tip που βρήκα εδώ για να ξεκολλάτε τα απομεινάρια του κεριού από ένα κηροπήγιο. Το βάζετε για λίγο στην κατάψυξη, το κερί παγώνει και συστέλλεται και έτσι ξεκολλάει εύκολα! Ελπίζω να σας φανεί χρήσιμο ;-) Η φωτογραφία είναι δανεική από το blog How About Orange στο οποίο μπορείτε να βρείτε πολύ καλές ιδέες για διακόσμηση και φτιάξτο-μόνος-σου!
Σχόλια
μερσί για την ιδέα και το φοβερό λινκ, what a blog!
YΓ εφτιαξα υγρό σαπούνι από εξτρα ελαιόλαδο, θέλει λιγο ρετους ακόμη..
καλημέρα!
Χαίρομαι που σου άρεσε το blog. Περιμένω με αγωνία το post για το υγρό σαπούνι γιατί η μπάρα είναι καλή αλλά λίγο μπελαλίδικη!
Όσο για το σαπουνοδιαγωνισμό, στείλε email να σου πω τις ιδέες μου ;-)
είναι δυνατόν το υγρό σαπούνι να είναι λιγότερο μπελαλίδικο;-)
βαζεις τα armaniα στη κατάψυξη;-)
πολυ ωραια συμβουλη!
kiki ?
και τα γκουτσι στο ψυγειο?
καλά το προτεινόμενο μπλογκ ειναι υπέροχο!
Σε προσκαλώ στους ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ μου
Καλή σου μέρα
Θα πήγαινε ν' ανάψει ένα κερί.
Το ύφος του θα διόρθωνε εις συντετριμmένον
με βήματα μικρά θα έμπαινε, διστακτικά
και με σκυφτό κεφάλι.
Θα έκανε μια κίνησιν φιλήματος
προς την εικόνα-
όμως χωρίς να ακουμπήσει στο γυαλί-
μετά δυο τρία βήματα οπίσω
κάνοντας ταυτοχρόνως το σημείον του σταυρού.
Ύστερα ήταν το κερί' για να τ' ανάψει
σήκωμα του κεφαλιού (να μην καούμε κιόλας),
στερέωσις του κεριού στο μανουάλι
κι υπόκλισις μετρία προς το ιερόν.
Σ' αυτήν τη στάση πέντε ως δέκα δευτερόλεπτα
με το σιαγόνι ν' ακουμπά στο στέρνον
κι ύστερα έξοδος ως είχε μπει-
αθορύβως.
Μα το κυριότερο είναι το πρόσωπο να κρύβονταν.
Α! Να! Θα πήγαινε την ώρα
που το σκοτάδι πέφτει λίγο λίγο
ενώ τα φώτα δεν ανάβουνε ακόμα'
στο μισοσκόταδο
το πρόσωπο σχεδόν καθόλου δε θα φαίνονταν.
Γιώργης Χολιαστός