Επειδή σήμερα είναι μια αποφράδα επέτειος για το λαό μας,αποφάσισα να παρουσιάσω ένα εξαιρετικό βιβλίο της πολυβραβευμένης Μαρίας Λαμπαδαρίδου-Πόθου.Ανήκει στα ιστορικά μυθιστορήματα και τα στοιχεία που παραθέτει αποτελούν αποδεδειγμένα ιστορικά γεγονότα.Μια εποποιία,που ζωντανεύει τα γεγονότα της άλωσης και την οδυνηρή περιπέτεια του ελληνισμού μετά τον όλεθρο.
Με λόγο δυνατό,ζωντανό,ενορατικό,ποιητικό παρουσιάζει την ύστατη αγωνία,τον ύστατο αγώνα,το ορόσημο στη νεότερη ιστορία μας.Παράλληλα με επίκεντρο το μυθικό ήρωά της παρουσιάζεται η πορεία παρακμής του Βυζαντίου.
Διαβάζοντας το,αισθάνεσαι τον ήλιο να δύει πάνω απ΄τα τείχη της Πόλης την τελευταία μέρα της.Νοιώθεις το φόβο,την αγωνία, τη βαριά ατμόσφαιρα που απλωνόταν απ΄άκρη σ΄άκρη μέσα από τα τείχη, ακούς τις προσευχές των υπερασπιστών της.Σε λίγο ο Μωάμεθ θα πατούσε στην Κωνσταντινούπολη και θα βεβήλωνε το ναό της Αγια Σοφιάς.
Οι 602 σελίδες δεν είναι αποτρεπτικές για τον αναγνώστη,γιατί είναι ένα από τα καλύτερα ιστορικά μυθιστορήματα που γράφτηκαν από Έλληνα για Έλληνες.Ένα βιβλίο που μιλάει στην ψυχή του αναγνώστη.
Στο οπισθόφυλλο: Λεπτό προς λεπτό καταγράφει τις 57 οδυνηρές μέρες της πολιορκίας ως την άλωση.Όπως αναφέρει και η συγγραφέας,άγγιξε με δέος τα ιστορικά γεγονότα,αλλά πιο πολύ ήθελε να βρει αυτό που η ιστορία δεν καταγράφει:το πάθος,το θαύμα,,τον όρκο ψυχής και το μεγαλείο των πολιορκημένων,που η θυσία τους έγινε σύμβολο στη συνείδηση του Γένους.
Όλα αυτά περνούν μέσα απ΄την οδύνη μιας μοναχικής κραυγής,μέσα από τον κεντρικό ήρωα,το νεαρό πολεμιστή από τη Λήμνο(η ίδια είναι πρόσφυγας από την Προποντίδα,που κατέφυγε στη Λήμνο το ΄33).Η ανθρώπινη περιπέτειά του δένεται με τη μοίρα της Βασιλεύουσας.
"Μόνο έτσι η ιστορία μπόρεσε να γίνει προσωπική μου αλήθεια και να με πάει βαθιά ίσαμε τις ρίζες μου και ίσαμε τα σύμβολα που έθρεψαν την ελληνικότητά μου".
Σχόλια
Ευχαριστούμε Ελένη!
Καλημερα Ελενακι.
φιλια
Καταπληκτικό βιβλίο! Το είχα αγοράσει πριν χρόνια, όταν είχε πρωτοβγεί! Το λάτρεψα! Έκλαψα για την Πόλη με μαύρο δάκρυ...
Μη σας αποθαρρύνουν οι σελίδες του, γιατί είναι τόσο ζωντανό που δεν καταλαβαίνεις το μέγεθός του....
Μου φαίνεται θα το ξαναδιαβάσω!
Βίκυ
Το έχω διαβάσει ήδη 2 φορές και όπως κάνω πάντα με τα βιβλία που με άγγιξαν,θα το ξαναδιαβάσω.
Βίκυ και γω συγκινήθηκα για την Πόλη.
Μπράβο ωραία επιλογή!!
Τη συγγραφέα τη γνωρίζω από ένα βιβλίο της σχετικό με την ποίηση του Ελύτη.
Ναι, το ξέρω αυτό το βιβλίο της,αλλά και γω δεν τα πάω καλά μ΄αυτού του είδους τα βιβλία.
Μόνο όταν τα παιδιά πήγαιναν σχολείο μελετούσα κανονικότατα για τους συγγραφείς και το έργο τους-και έμαθα όντως πολλά-για να βοηθώ στη λογοτεχνία.
Εκπληκτική η περιγραφή της άλωσης του 1204, από τον Εκο, στο εξαίρετο "Μπαουντολίνο". (ε, χμ. καμμιά φορά διαβάζω και μυθιστόρημα:)
Το "Μπαουντολίνο"το έχει η κόρη μου,θα της πω να μου το φέρει,γιατί δεν το έχω διαβάσει.
Επίτρεψέ μου να συστηθώ, ονομάζομαι και εγώ Ελένη όπως εσύ και όπως φαίνεται έχουμε μερικά κοινά στοιχεία.
1. Υπήρξα και εγώ δικηγόρος
2. Μας αρέσει η φύση ( αυτό είναι μάλλον κοινό χαρακτηριστικό)
3. Τα βιβλία και οι ταινίες που αναφέρεις πως σου αρέσουν συμβαίνει να αρέσουν και σε μένα, με έμφαση το Ιστορικό Μυθιστόρημα.
4. Απ΄ότι φαίνεται ανήκουμε στη μειοψηφία που θυμήθηκε την 29η Μαίου.(΄Εκανα και εγώ σχετική ανάρτηση http://tsamadou.psichogios.gr. Αν θέλεις πέρασε μια βόλτα από εκεί).
Και μια και μιλάμε για Ιστορικά βιβλία συμβαίνει να έχω γράψει και εγώ δύο "Οι Θεοί πέθαναν στη Ρώμη" και " Η Εταίρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου". Το τελευταίο μου ο "Χορός των μυστικών" αν και δεν είναι καθαρά ιστορικά κινείται σε ιστορικό χρόνο σχετικά κοντινό ( 1880-1943) όλα από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Αν βρεις καιρό και σου κινεί το ενδιαφέρον κάποιος τίτλος δίαβασε το και πες μου τη γνώμη σου.
Ως τότε
Με φιλικούς χαιρετισμούς
ΕΚΤ Ελένη