Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

pomander

Τα γνωρίζετε τα pomander, έτσι δεν είναι; Αυτό που ίσως να μην ξέρετε, είναι ότι ήταν γνωστά από τον Μεσαίωνα, αυτά τα pomme d'ambre, όνομα που προέρχεται από την αρωματική ουσία Ambergris (η οποία με τη σειρά της προέρχεται από φάλαινες, αλλά αυτή είναι μια άλλη αρομα-ιστορία). Τα χρόνια λοιπόν τα παλιά, της απλυσιάς και δυσωδίας, τα αρώματα χρησίμευαν για να καλύπτουν τις άσχημες μυρωδιές, αλλά και κατά των μολύνσεων, μια που πολλές από αυτές τις αρωματικές ουσίες έχουν απολυμαντικές ιδιότητες (την περίοδο της επιδημίας της πανούκλας, πιστεύοταν ότι αν έχεις μαζί σου μια μπάλλα ambergis, ένα pomme d'ambre δηλαδή, δε θα κολλήσεις). Τα κρεμούσαν λοιπόν από το λαιμό, από τη ζώνη, από την καλτσοδέτα, (faraona σας πετάω ιδέες:) ή έφτιαχναν περίτεχνα διάτρητα pomander από χρυσό ή ασήμι για τον αρωματισμό του χώρου (κάτι σας τα σύγχρονα μπωλ ποτ πουρί αλλά στο πιο χλιδάτο). Τώρα, αν θα βρούμε ambergis στα μπαχαρικατζίδικα θα σας γελάσω, αλλά μπορούμε να φτιάξουμε ένα εύκολο pomander με τον γνωστό τρόπο, πορτοκάλι και μπαχαρικά. Σας φωτογράφισα το πορτοκάλι που έφτιαξα πέρυσι, διατηρείται μια χαρά και μυρίζει όμορφα, από πέρυσι. Όταν ξεκίνησα να το φτιάξω έψαξα για οδηγίες στο νετ και βρήκα αναφορές σε μια σκόνη που λέγεται orris root (αν θυμάμαι καλά, η μάγισσα μου είχε πει τότε ότι υπάρχει στο γνωστό κατάστημα). Η σκόνη αυτή βοηθάει στην γρήγορη και ασφαλή αποξήρανση του φρούτου, ίσως και στη διατήρησή του; Εγώ δε είχα, δεν έβαλα και μια χαρά βγήκε το πορτοκαλάκι, ούτε χάλασε ούτε τίποτα, αν την βρω όμως ποτέ θα ήθελα να πειραματειστώ. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι και σχέδια για να φτιάξετε το πορτοκάλι σας, σας παραθέτω μερικά από τα αποτελέσματα της ιντερνετικής μου έρευνας εδώ, εδώ, εδώ, κι εδώ.


Μπορείτε να το κάνετε free hand, ή να φτιάξετε γεωμετρικά σχέδια με αυτοκόλλητη ταινία που θα χρησιμεύσει ως οδηγός για το που θα βάλετε τα μοσχοκάρφια (θα κάνετε τις τρύπες με οδοντογλυφίδα ή σακοράφα πρώτα, όχι κατευθείαν με το μοσχοκάρφι) και μετά θα την ξεκολλήσετε και θα βάλετε στη θέση της κορδέλλα (η faraona θα πλέξει κομψή θήκη με το βελονάκι:). Μπορείτε ακόμα να καλύψετε απολύτως το πορτοκάλι με μοσκοκάρφια και μετά να το κυλίσετε σε τριμμένα μπαχαρικά: κανέλα, πιπέρι, μοσχοκάρυδο, γαρύφαλλο, μπαχάρι..
Μερικοί τρόποι προτείνουν στέγνωμα του pomander σε πολύ χαμηλό φούρνο (εγώ δεν το έκανα). Όπως και να το φτιάξετε, ένα είναι σίγουρο: θα μοσχοβολήσουν τα χέρια σας όση ώρα το φτιάχνετε και θα έχετε ένα όμορφο και πολύ αρωματικό στολίδι, όχι μόνο για τα Χριστούγεννα αλλά για χρόνια. Ιδανικό και για ντουλάπια, συρτάρια, ντουλάπες, είναι και αντισκωρικό. Αν με τα χρόνια εξασθενεί το άρωμά του, λίγες σταγόνες αιθέριων ελαίων (πορτοκάλι, πιπέρι, κανέλα κλπ) θα το ξαναζωντανέψουν.


(Δείτε εδώ μια φωτό για μια πολύ έξυπνη τοποθέτηση του pomander.)


Με την ευκαιρία να σας δείξω και το πορτοκάλι-κηροπήγιο της 9χρονης (aromacook μου φαίνεται:), Sabrina (σουπλά, artist's own:). Και μόλις θυμήθηκα κάτι τρομερά κεράκια-μανταρίνια, θα μας τα δείξετε επιτέλους κυρία oneira;;;

Σχόλια

Ο χρήστης Δημιουργία είπε…
Το pomander εκτός του ότι μοσχοβολάει πολύ ωραία όταν το φτιάξεις, βάζοντάς το σ'ενα κρυστάλλινο μπολ μπορείς να του βάλεις πάνω ένα μικρο κερί και γίνεται ένα υπέροχο διακοσμητικο για το τραπέζι των Χριστουγέννων.
Ο χρήστης faraona είπε…
Ωραια ιδεα!
Θα φτιαξω ενα με το βελονακι και θα σας το ποσταρω.
ΤΕΛΙΚΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΟΣΧΟΒΟΛΑΝΕ ΠΟΛΥ Μ ΑΡΕΣΟΥΝ!

καλο μεσημερακι heart
Ο χρήστης faraona είπε…
Θελω να ρωτησω πως μπαινει το χιονι στο μπλογκ...μπορει καποια να μου απαντήσει?
Η Μοργκανα το εβαλε?
Ο χρήστης Starbuck είπε…
Αχ, τι τέλεια ιδέα! Δεν το ήξερα αυτό το πράγμα καθόλου. Σήμερα κιόλας θα φτιάξω μερικά!
Ο χρήστης witch of daffodils είπε…
Σούπερ ιδέα, έχω ξαναφτιαξει αλλά δεν μου διατηρούνται..
Τωρα θα ακολουθησω τις οδηγίες :)
Ο χρήστης eleni είπε…
Ηeart,πολύ μυρωδάτο!Δεν ήξερα ότι λέγονται pomander,αλλά σε κάποια μυθιστορήματα είχα διαβάσει γι΄αυτά.
Πριν αρκετά χρόνια είχα φτιάξει πορτοκάλια με γαρίφαλα,τότε με επισκέφτηκαν οι γονείς μου με κάποιους θείους και...μου τα πέταξαν.Είπαν πως αυτά εμείς τα βάζουμε στους νεκρούς.Τι να πω;Από τότε δεν ξανάφτιαξα.
Ο χρήστης Starbuck είπε…
Αχεμ! Και πάλι μάλλον λόγω της μυρωδιάς eleni, υποθέτω! Μην πτοείστε!!
Ο χρήστης heart n soul είπε…
Δημιουργία, κόβετε το τοπτου πορτοκαλιού και βάζετε ρεσό μέσα;
Φαραόνα, χαίρομαι που έπιασαν ρίζα οι σπόντες μου:) θα περιμένουμε!
Star, καλή διασκέδαση:)
Μάγισσα, ξορκίστε τα!:)
Ελένη, πέσατε θύμα πλεκτάνης (άσχετο, αλλά ήθελα να χρησιμοποιήσω τη φράση:) Να τα ξαναφτιάξετε! Μήπως σας πέταξαν και τα μελομακάρονα;:)Όπως λέι η σταρ, μην πτοείστε!
Ο χρήστης Δημιουργία είπε…
Κόβουμε ελαφρώς τη φλούδα και κάνουμε έναν κύκλο στο άνοιγμα με γαρυφαλλάκια. Μέσα στον κυκλο βάζω το ρεσό. Ή κόβω ένα (συνήθως κόκκινο) κερί στη μέση -για να μην είναι ψηλό- και δένω στη βάση του κεριού μια κορδέλα. Αν μπήξεις το κερί δεν αντέχει το pomander για πολλούς μήνες, αλλά για τις γιορτές μια χαρα!
Ο χρήστης heart n soul είπε…
πολύ ωραία γιορτινή ιδέα, Δημιουργία, να'σαι καλά:)
Ο χρήστης kiki είπε…
Ούτε εγώ ήξερα πως το λένε pomander. Φτιάχνω κι εγώ. Μου κλέψατε την ιδεά Χαρτ! Θα το έβαζα εδώ αλλά δεν ήξερα όλες αυτές τις πληροφορίες.
Όταν φτιάχνω, γεμίζω όλο το πορτοκάλι με γαρίφαλα και για να μην μουχλιάσει, το πασπαλίζω με κανέλλα.

Όσο για τα μανταρινάκια, αφού μου τα θυμησες, είναι μια καλή ιδέα να τα βάλουμε εδώ!
Ο χρήστης heart n soul είπε…
δασκάλα, ναι, βάλτε τα μανταρινάκια, καθώς και το πομάντερ σας! (μπορείτε να βάλετε κι άλλα μπαχαρικά εκτός από κανέλα)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Άργιλος, ένα φυσικό καλλυντικό.

Μετά από όσα μας είχε πει η μαγισσούλα για τον άργιλο, εγώ είμαι η τελευταία που θα πρέπει να σας μιλήσω γι' αυτόν.
Μέσα στα πολλά καλά (και κακά) που έχει η Ζάκυνθος, είναι και ο άργιλος σε μερικές παραλίες.







Το καλοκαίρι, όλοι οι τουρίστες που ξέρουν ή αναγνωρίζουν το πέτρωμα, γεμίζουν το σώμα τους με αυτόν για φυσικό πίλινγκ.









Τώρα αν σας πω ότι εγώ ποτέ δεν το έχω κάνει αυτό το πράγμα, μαλλον μόνο η μάγισσα θα με πιστέψει!!!
Εγώ σαν καλό κορίτσι που είμαι και με μια κάμερα στο χέρι, πήγα χτες επίτηδες στην παραλία της Άμπουλας στο Κάτω Γερακαρίο, για να φωτογραφίσω και να σας δείξω τον άργιλο και να πάρω κάμποσο (τον έγδαρα το λόφο...) Θα έλεγα ότι είναι γκριζοπράσινος, αλλά η μάγισσα ξέρει καλύτερα από εμένα.Βουαλά ο άργιλος λοιπόν.

Σαπούνι με γάλα και μέλι.

Σαπούνι με γάλα και μέλι.Ή μήπως να το ονομάσω Κλεοπάτρα; Έφτιαξα σαπουνάκι γαλατομελένιο.Υλικά
131 γρ. λάδι καρύδας
85 γρ. φοινικέλαιο
198 γρ. πυρηνέλαιο ή ελαιόλαδο
50 γρ. βούτυρο καριτέ

63 γρ. καυστική σόδα
84 γρ. νερό απιονισμένο
80 γρ. φρέσκο γάλα κατεψυγμένο (αντιφατικοί όροι, χεχε)

Στο tracing πρόσθεσα:
2 κ. σ. σκόνη γάλα
2 κ. σ. παγωμένο νερό
1 κ. σ. μέλι
½ κ. σ. αιθέριο έλαιο κέδρου και πεύκου

Η διαδικασία γνωστή. Η μόνη αλλαγή που έκανα, ήταν ότι είχα παγώσει 80 γρ. γάλα, το οποίο πρόσθεσα όπως ήταν παγωμένο στη σόδα (που είχα φτιάξει μόνο με 84 γρ. νερό) όταν έφτασε περίπου στους 42-45 βαθμούς.
Το αστείο είναι ότι η σόδα έγινε σαν κρέμα. Τώρα τι ζημιά είχε κάνει στο γάλα…θα σας γελάσω.
Στο tracing πρόσθεσα τη σκόνη γάλακτος που ανακάτεψα με παγωμένο νερό, το μέλι και τα αιθέρια. Δεν ήξερα τι αιθέρια να βάλω, οπότε αποφάσισα να βάλω κάτι που να ταιριάζει με μέλι!

Σίγουρα, η χημεία έπαιξε το ρόλο της με τα γάλατα και το μέλι, γιατί ενώ περίμενα να βγει λευκό το σαπουνάκι ή έστω κρεμ, ενώ ξε…

Υγρό σαπούνι σαν κρύσταλλο!

Κορίτσια & πιθανώς αγόρια, καλησπέρα σας! Αργά και μουδιασμένα κάνω το πρώτο μου post στην παρέα σας, με θέμα τα υγρά σαπούνια. Ας μου επιτραπεί μια εισαγωγή ...
Στην παρασκευή σαπουνιών, μπορούμε να πούμε πως υπάρχουν 3 στάδια μύησης :
Το πρώτο -του αρχάριου- είναι το λεγόμενοmelt & pour. Τρίβουμε το έτοιμο σαπουνάκι, το λιώνουμε με νερό και το ξαναφορμάρουμε. Είναι το στάδιο-ποιός είμαι εγώ-τι είναι σαπούνι-τι σημαίνει φόρμα?
Το δεύτερο στάδιο είναι αυτό της παρασκευής στέρεου σαπουνιού, συνήθως με την ψυχρή μέθοδο. Βάζουμε τα λάδια μας με την καυστική σόδα, χτυπάμε, σαπωνοποίηση, φορμίτσες και περιμένουμε τις εβδομάδες μας να ωριμάσει. Αυτό είναι το στάδιο της συνειδητοποίησης! Εχει όλη τη χαρά του να φτιάχνεις κάτι ολότελα δικό σου, λίγο γλυπτική, λίγο νοσταλγία για τις "παλιές", που τα κάναν όλα αλλιώς και μια μελαγχολία για το χρόνο που δε δίνουμε πια στα πράγματα.
Το τρίτο στάδιο είναι το υγρό σαπούνι. Εδώ σχεδόν απαραίτητη είναι η προϋπηρεσία στα άλλα δύο στάδια…