Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο δύσκολος δρόμος (φυτικά έλαια)

Παραπονούνται οι όμορφες κόρες που μένουν στα νησιά πως δεν βρίσκουν τις πρώτες ύλες για την παρασκευή καλλυντικών. Οκ, αλλάζουμε;-) Ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε..
Εισαγωγή: Αν νομίζει κανείς πως στην Αθήνα οι πρώτες ύλες φιγουράρουν στα περίπτερα, σφάλλει. Η heart, που ζει στην Αγγλία (υποπτέυομαι όχι στο Λονδίνο) θεωρώ πως έχει την καλύτερη πρόσβαση στα υλικά από όλες μας. Η εξήγηση είναι απλή: Πολλοί λίγοι στην Ελλάδα ενδιαφέρονται για την αρωματική μαγειρική. Αν κοιτάξετε στις προθήκες των βιβλιοπωλείων (της περιφέρειας included) δεν θα προλαβαίνετε να διαβάζετε τους νέους τίτλους των βιβλίων "συμβατικής" μαγειρικής. Πόσα βιβλία για άλλα χόμπυ, ή συγκεκριμένα για παρασκευή καλλυντικών υπάρχουν; Ελληνικά, δύο. Αξιόλογα; Συζητήσιμο..Υπάρχουν και μερικές κάκιστες μεταφράσεις κάποιων αμερικανικών τίτλων. Βλέπουμε έτσι περιορισμένο ενδιαφέρον και συνεπώς περιορισμένη ποικιλία πρώτων υλών αμφισβητήσιμης ποιότητας και υψηλής τιμής. Αν ξεφυλλίζατε την ξένη βιβλιογραφία, για την πλειονότητα των πρώτων υλών θα σας παρέπεμπαν στο health store της γειτονιάς. Tέτοιο δεν έχουμε εδώ.

Φυτικά έλαια: Υπάρχουν σε μεγάλη ποικιλία και είναι απαραίτητα για την παρασκευή κρεμών και βαλσάμων. Στα καταστήματα ΒΙΟ, συνήθως υπάρχουν βρώσιμα φυτικά έλαια, όπως αμυγδαλέλαιο, σταφιδέλαιο, σιτέλαιο, ηλιέλαιο, σε τιμές πολύ χαμηλότερες από αυτές των καλλυντικών ελαίων. Τη διαπίστωση αυτή θα την κάνετε ακόμα και όταν ψάξετε τις τιμές στο νετ. Η ατιολογία είναι πως τα καλλυντικά έλαια υφίστανται ειδική επεξεργασία για την αποφυγή αλλεργιών. Εγώ οσμίζομαι ότι υφίστανται ένα γερό ραφινάρισμα..Έτσι το βρωσιμο αμυγδαλέλαιο στοιχίζει 25 ευρώ το κιλό ενώ το καλλυντικό 90! Όμως θα αγοράζατε ποτέ καλλυντικό..ελαιόλαδο?

Ηθικό δίδαγμα: αγοράζουμε βρώσιμα έλαια, σε ΒΙΟ καταστήματα, όπου μπορούμε.

Η deli έκανε μια πολύ καλή κίνηση με την αγορά ΒΙΟ σησαμέλαιου. Είναι προτιμότερο να αγοράσουμε ένα ΒΙΟ ηλιέλαιο στο σουπερμάρκετ, από ένα άλλο καλλυντικό αμφίβολης ποιότητας. Σε μια βόλτα σας στην κοντινότερη μεγάλη πόλη, μη χάνετε την ευκαιρία, θα μπείτε σε ένα ΒΙΟ κατάστημα και θα ορμήσετε στα βρώσιμα ΒΙΟ έλαια. Για ποιο εξειδικευμένα έλαια ανεπιφύλακτα συνιστώ το νετ για λόγους ποιότητας και ..τιμής.

Σχόλια

Ο χρήστης faraona είπε…
Ωραια για τα βρωσιμα...βρηκαμε την καλυτερη λυση.

Ευχαριστουμε μαγισσουλα.
Ο χρήστης eleni είπε…
Όταν κατεβαίνω στην πόλη ψωνίζω ΒΙΟ λάδια,όμως -όπως αναφέρεις-ηλιέλαιο,σουσαμέλαιο και σιτέλαιο έχω βρει.
Για τα υπόλοιπα,επειδή δε γνωρίζουμε την ποιότητα,ψηφίζω την πρόταση της Faraona.
Ο χρήστης heart n soul είπε…
μάτζικα η εισαγωγή σας μου θύμισε το άσμα του Γιοβάν Τσαούς "παραπονιούνται οι μάγκες μας":)))
Παρότι δε μένω στο Λονδίνο αλλά σε μια επαρχιακή κωμόπολη, έχω 3 υγιεινάδικα κοντά μου. Λάδια (ηλιέλαιο, σταφυδοκουκουτσέλαιο) αγοράζω ΒΙΟ από το σ/μ, ελαιόλαδο εξαιρετικό φέρνω, μετά κόπου και βασάνων, από τη Μάνη (θα με τσακίσει η μάνα μου αν ήξερε τι το κάνω:). Τα ταχυδρομικά στο νετ ανέβηκαν πάλι, £5,5 λίρες για δέμα κάτω του κιλού (δεν ξέρω πόσο χρεώνουν για Ελλάδα), δεν έχω ψωνίσει πάνω από κιλό, αν ήθελα λάδια κι άλλες ύλες σε μεγάλες συσκευασίες, τότε μπρρρ...Τουλάχιστον αν μου γυαλίσει κάτι ξέρω πού να το βρω χωρίς να πάρω σβάρνα τον κόσμο και να λέω το ίδιο "μήπως έχετε.." εκατό φορές
Ο χρήστης Μαριλενα είπε…
αυτό με τα βρώσιμα, πολύ μου άρεσε.
κοντά τριάντα χρονια ψωνίζω βιολογικά προϊόντα από το ίδιο πολύ καλό μαγαζί, που ειναι και κοντά μας :)

καλο βράδυ.
Ο χρήστης oneiromageiremata είπε…
Εγώ νιώθω περήφανη τώρα. Επειδή όμως έχω πολλά να πω, θα επανέρθω αύριο!
Ο χρήστης witch of daffodils είπε…
είδατε? για όλα υπάρχει λύση, τουλάχιστον για τα βασικά λάδια κάτι γίνεται!

΄Κι αν δεν χρησιμοποιηθούν όλα, τα βάζουμε και στις σαλάτες! και μη ξεχνάμε και το ελαιόλαδο ε;

μαριλένα, η λογική λέει πως κάτι που θα φάς μπορείς και το φορέσεις, το αντίστροφο όχι! βιομηχανία είναι κι αυτή κόρες..

ελένη, υπάρχουν κι αλλα, όταν ερθετε Αθήνα, χτυπήστε τα!

deli, νοιωθω περήφανη με την περηφάνεια σας :)

heart, αυτό με τη λίρα σας έχει παραγίνει..

ΥΓ ορε ποιος ειναι ο Γιοβάν Τσαούς;-))
έχω μέινει πίσω στο κλασσικό ρεπερτόριο :)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Άργιλος, ένα φυσικό καλλυντικό.

Μετά από όσα μας είχε πει η μαγισσούλα για τον άργιλο, εγώ είμαι η τελευταία που θα πρέπει να σας μιλήσω γι' αυτόν.
Μέσα στα πολλά καλά (και κακά) που έχει η Ζάκυνθος, είναι και ο άργιλος σε μερικές παραλίες.







Το καλοκαίρι, όλοι οι τουρίστες που ξέρουν ή αναγνωρίζουν το πέτρωμα, γεμίζουν το σώμα τους με αυτόν για φυσικό πίλινγκ.









Τώρα αν σας πω ότι εγώ ποτέ δεν το έχω κάνει αυτό το πράγμα, μαλλον μόνο η μάγισσα θα με πιστέψει!!!
Εγώ σαν καλό κορίτσι που είμαι και με μια κάμερα στο χέρι, πήγα χτες επίτηδες στην παραλία της Άμπουλας στο Κάτω Γερακαρίο, για να φωτογραφίσω και να σας δείξω τον άργιλο και να πάρω κάμποσο (τον έγδαρα το λόφο...) Θα έλεγα ότι είναι γκριζοπράσινος, αλλά η μάγισσα ξέρει καλύτερα από εμένα.Βουαλά ο άργιλος λοιπόν.

Λικέρ με μύρτιλλα

Η μυρτιά(μυρσίνη,μερτιά,μερσινιά,σμυρτιά) είναι θάμνος με φύλλα λογχοειδή,άνθη λευκά και καρπούς ράγες,μικρούς,κυανομέλανους. Ιστορία:Ιερό φυτό από την αρχαιότητα,συνδέθηκε με πολλές θεότητες,κυρίως με την Αφροδίτη.Όταν η θεά αναδύθηκε απ΄τον αφρό των κυμάτων στην Πάφο,έτρεξε να κρυφτεί πίσω από μυρτιές και έκτοτε έγινε το ιερό φυτό της.Υπάρχουν κι άλλοι πολλοί μύθοι γι΄αυτό το φυτό.Επίσης οι νικητές των ολυμπιακών αγώνων πριν το στεφάνι κότινου,στεφανώνονταν με μυρτιές.Και οι περίφημοι κοσμηματοποιοί της αρχαιότητας έφτιαχναν εξαιρετικά κοσμήματα με το σχήμα των φύλλων της,ένα παράδειγμα είναι το χρυσό στεφάνι των βασιλικών τάφων της Βεργίνας στη Μακεδονία μας. Φάρμακο από την αρχαιότητα,χρησιμοποιήθηκε για πλήθος νοσημάτων.Σε περίοπτη θέση στα συγγράματά τους την αναφέρουν ο Ιπποκράτης,ο Διοσκουρίδης,ο Πλίνιος. Επίσης στην αρχαία Ελλάδα παρασκεύαζαν από μυρτιά ένα αρωματικό κρασί "μυρτινίτης οίνος" καθώς και αρωματικό λάδι "μύρτινον έλαιον" Τα μύρτιλλα τ…

Υγρό σαπούνι σαν κρύσταλλο!

Κορίτσια & πιθανώς αγόρια, καλησπέρα σας! Αργά και μουδιασμένα κάνω το πρώτο μου post στην παρέα σας, με θέμα τα υγρά σαπούνια. Ας μου επιτραπεί μια εισαγωγή ...
Στην παρασκευή σαπουνιών, μπορούμε να πούμε πως υπάρχουν 3 στάδια μύησης :
Το πρώτο -του αρχάριου- είναι το λεγόμενοmelt & pour. Τρίβουμε το έτοιμο σαπουνάκι, το λιώνουμε με νερό και το ξαναφορμάρουμε. Είναι το στάδιο-ποιός είμαι εγώ-τι είναι σαπούνι-τι σημαίνει φόρμα?
Το δεύτερο στάδιο είναι αυτό της παρασκευής στέρεου σαπουνιού, συνήθως με την ψυχρή μέθοδο. Βάζουμε τα λάδια μας με την καυστική σόδα, χτυπάμε, σαπωνοποίηση, φορμίτσες και περιμένουμε τις εβδομάδες μας να ωριμάσει. Αυτό είναι το στάδιο της συνειδητοποίησης! Εχει όλη τη χαρά του να φτιάχνεις κάτι ολότελα δικό σου, λίγο γλυπτική, λίγο νοσταλγία για τις "παλιές", που τα κάναν όλα αλλιώς και μια μελαγχολία για το χρόνο που δε δίνουμε πια στα πράγματα.
Το τρίτο στάδιο είναι το υγρό σαπούνι. Εδώ σχεδόν απαραίτητη είναι η προϋπηρεσία στα άλλα δύο στάδια…