Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πήραν την πόλη πήραν την ... 29 Μαϊου 1453

Επειδή σήμερα είναι μια αποφράδα επέτειος για το λαό μας,αποφάσισα να παρουσιάσω ένα εξαιρετικό βιβλίο της πολυβραβευμένης Μαρίας Λαμπαδαρίδου-Πόθου.

Ανήκει στα ιστορικά μυθιστορήματα και τα στοιχεία που παραθέτει αποτελούν αποδεδειγμένα ιστορικά γεγονότα.Μια εποποιία,που ζωντανεύει τα γεγονότα της άλωσης και την οδυνηρή περιπέτεια του ελληνισμού μετά τον όλεθρο.

Με λόγο δυνατό,ζωντανό,ενορατικό,ποιητικό παρουσιάζει την ύστατη αγωνία,τον ύστατο αγώνα,το ορόσημο στη νεότερη ιστορία μας.Παράλληλα με επίκεντρο το μυθικό ήρωά της παρουσιάζεται η πορεία παρακμής του Βυζαντίου.



Διαβάζοντας το,αισθάνεσαι τον ήλιο να δύει πάνω απ΄τα τείχη της Πόλης την τελευταία μέρα της.Νοιώθεις το φόβο,την αγωνία, τη βαριά ατμόσφαιρα που απλωνόταν απ΄άκρη σ΄άκρη μέσα από τα τείχη, ακούς τις προσευχές των υπερασπιστών της.Σε λίγο ο Μωάμεθ θα πατούσε στην Κωνσταντινούπολη και θα βεβήλωνε το ναό της Αγια Σοφιάς.

Οι 602 σελίδες δεν είναι αποτρεπτικές για τον αναγνώστη,γιατί είναι ένα από τα καλύτερα ιστορικά μυθιστορήματα που γράφτηκαν από Έλληνα για Έλληνες.Ένα βιβλίο που μιλάει στην ψυχή του αναγνώστη.



Στο οπισθόφυλλο: Λεπτό προς λεπτό καταγράφει τις 57 οδυνηρές μέρες της πολιορκίας ως την άλωση.Όπως αναφέρει και η συγγραφέας,άγγιξε με δέος τα ιστορικά γεγονότα,αλλά πιο πολύ ήθελε να βρει αυτό που η ιστορία δεν καταγράφει:το πάθος,το θαύμα,,τον όρκο ψυχής και το μεγαλείο των πολιορκημένων,που η θυσία τους έγινε σύμβολο στη συνείδηση του Γένους.

Όλα αυτά περνούν μέσα απ΄την οδύνη μιας μοναχικής κραυγής,μέσα από τον κεντρικό ήρωα,το νεαρό πολεμιστή από τη Λήμνο(η ίδια είναι πρόσφυγας από την Προποντίδα,που κατέφυγε στη Λήμνο το ΄33).Η ανθρώπινη περιπέτειά του δένεται με τη μοίρα της Βασιλεύουσας.

"Μόνο έτσι η ιστορία μπόρεσε να γίνει προσωπική μου αλήθεια και να με πάει βαθιά ίσαμε τις ρίζες μου και ίσαμε τα σύμβολα που έθρεψαν την ελληνικότητά μου".

Σχόλια

Ο χρήστης Isida είπε…
Μου αρέσουν πολύ τέτοιου είδους βιβλία .....
Ευχαριστούμε Ελένη!
Ο χρήστης oneiromageiremata είπε…
Ενδιαφέρον ακούγεται!
Ο χρήστης faraona είπε…
Πολυ καλο ακουγεται οντως .Το γραφουμε τα υπ οψιν.
Καλημερα Ελενακι.

φιλια
Ο χρήστης Δενδρογαλή είπε…
Καλημέρα! Το έχω διαβάσει (πριν πολλά χρόνια) και είναι εκπληκτικό!
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Καλημέρα!
Καταπληκτικό βιβλίο! Το είχα αγοράσει πριν χρόνια, όταν είχε πρωτοβγεί! Το λάτρεψα! Έκλαψα για την Πόλη με μαύρο δάκρυ...
Μη σας αποθαρρύνουν οι σελίδες του, γιατί είναι τόσο ζωντανό που δεν καταλαβαίνεις το μέγεθός του....
Μου φαίνεται θα το ξαναδιαβάσω!
Βίκυ
Ο χρήστης eleni είπε…
Κορίτσια,όσες δεν το έχετε διαβάσει σας το προτείνω,θα σας συναρπάσει,θα σας συγκινήσει.

Το έχω διαβάσει ήδη 2 φορές και όπως κάνω πάντα με τα βιβλία που με άγγιξαν,θα το ξαναδιαβάσω.

Βίκυ και γω συγκινήθηκα για την Πόλη.
Ο χρήστης tdjm είπε…
Eιναι πάρα πολύ ωραίο βιβλίο...

Μπράβο ωραία επιλογή!!
Ο χρήστης witch of daffodils είπε…
Ακούγεται πολύ ενδιαφέρον, αν και όπως έχω πει, έχω τσακωθεί με τα μυθιστορήματα...

Τη συγγραφέα τη γνωρίζω από ένα βιβλίο της σχετικό με την ποίηση του Ελύτη.
Ο χρήστης eleni είπε…
Μάγισσα,είναι σα να βρίσκεσαι εκεί στα τείχη της Πόλης πλάι στους ηρωικούς αγωνιστές της.

Ναι, το ξέρω αυτό το βιβλίο της,αλλά και γω δεν τα πάω καλά μ΄αυτού του είδους τα βιβλία.
Μόνο όταν τα παιδιά πήγαιναν σχολείο μελετούσα κανονικότατα για τους συγγραφείς και το έργο τους-και έμαθα όντως πολλά-για να βοηθώ στη λογοτεχνία.
Ο χρήστης witch of daffodils είπε…
Να πούμε ακόμα πως οι μεγαλύτερες καταστροφές και λεηλασίες έγιναν το 1204 από τους Φράγκους?

Εκπληκτική η περιγραφή της άλωσης του 1204, από τον Εκο, στο εξαίρετο "Μπαουντολίνο". (ε, χμ. καμμιά φορά διαβάζω και μυθιστόρημα:)
Ο χρήστης eleni είπε…
Συμφωνώ για τις λεηλασίες των λατίνων.Από τότε άρχισε και η παρακμή -μαζί με τις εσωτερικές έριδες-που οδήγησαν στον όλεθρο.

Το "Μπαουντολίνο"το έχει η κόρη μου,θα της πω να μου το φέρει,γιατί δεν το έχω διαβάσει.
Ο χρήστης witch of daffodils είπε…
ok, τότε θα διαβάσω και εγώ την πρότασή σου, it's a deal :)
Ο χρήστης EKT είπε…
Αγαπητή συνονόματη,
Επίτρεψέ μου να συστηθώ, ονομάζομαι και εγώ Ελένη όπως εσύ και όπως φαίνεται έχουμε μερικά κοινά στοιχεία.
1. Υπήρξα και εγώ δικηγόρος
2. Μας αρέσει η φύση ( αυτό είναι μάλλον κοινό χαρακτηριστικό)
3. Τα βιβλία και οι ταινίες που αναφέρεις πως σου αρέσουν συμβαίνει να αρέσουν και σε μένα, με έμφαση το Ιστορικό Μυθιστόρημα.
4. Απ΄ότι φαίνεται ανήκουμε στη μειοψηφία που θυμήθηκε την 29η Μαίου.(΄Εκανα και εγώ σχετική ανάρτηση http://tsamadou.psichogios.gr. Αν θέλεις πέρασε μια βόλτα από εκεί).
Και μια και μιλάμε για Ιστορικά βιβλία συμβαίνει να έχω γράψει και εγώ δύο "Οι Θεοί πέθαναν στη Ρώμη" και " Η Εταίρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου". Το τελευταίο μου ο "Χορός των μυστικών" αν και δεν είναι καθαρά ιστορικά κινείται σε ιστορικό χρόνο σχετικά κοντινό ( 1880-1943) όλα από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Αν βρεις καιρό και σου κινεί το ενδιαφέρον κάποιος τίτλος δίαβασε το και πες μου τη γνώμη σου.
Ως τότε
Με φιλικούς χαιρετισμούς
ΕΚΤ Ελένη

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Άργιλος, ένα φυσικό καλλυντικό.

Μετά από όσα μας είχε πει η μαγισσούλα για τον άργιλο, εγώ είμαι η τελευταία που θα πρέπει να σας μιλήσω γι' αυτόν.
Μέσα στα πολλά καλά (και κακά) που έχει η Ζάκυνθος, είναι και ο άργιλος σε μερικές παραλίες.







Το καλοκαίρι, όλοι οι τουρίστες που ξέρουν ή αναγνωρίζουν το πέτρωμα, γεμίζουν το σώμα τους με αυτόν για φυσικό πίλινγκ.









Τώρα αν σας πω ότι εγώ ποτέ δεν το έχω κάνει αυτό το πράγμα, μαλλον μόνο η μάγισσα θα με πιστέψει!!!
Εγώ σαν καλό κορίτσι που είμαι και με μια κάμερα στο χέρι, πήγα χτες επίτηδες στην παραλία της Άμπουλας στο Κάτω Γερακαρίο, για να φωτογραφίσω και να σας δείξω τον άργιλο και να πάρω κάμποσο (τον έγδαρα το λόφο...) Θα έλεγα ότι είναι γκριζοπράσινος, αλλά η μάγισσα ξέρει καλύτερα από εμένα.Βουαλά ο άργιλος λοιπόν.

Λικέρ με μύρτιλλα

Η μυρτιά(μυρσίνη,μερτιά,μερσινιά,σμυρτιά) είναι θάμνος με φύλλα λογχοειδή,άνθη λευκά και καρπούς ράγες,μικρούς,κυανομέλανους. Ιστορία:Ιερό φυτό από την αρχαιότητα,συνδέθηκε με πολλές θεότητες,κυρίως με την Αφροδίτη.Όταν η θεά αναδύθηκε απ΄τον αφρό των κυμάτων στην Πάφο,έτρεξε να κρυφτεί πίσω από μυρτιές και έκτοτε έγινε το ιερό φυτό της.Υπάρχουν κι άλλοι πολλοί μύθοι γι΄αυτό το φυτό.Επίσης οι νικητές των ολυμπιακών αγώνων πριν το στεφάνι κότινου,στεφανώνονταν με μυρτιές.Και οι περίφημοι κοσμηματοποιοί της αρχαιότητας έφτιαχναν εξαιρετικά κοσμήματα με το σχήμα των φύλλων της,ένα παράδειγμα είναι το χρυσό στεφάνι των βασιλικών τάφων της Βεργίνας στη Μακεδονία μας. Φάρμακο από την αρχαιότητα,χρησιμοποιήθηκε για πλήθος νοσημάτων.Σε περίοπτη θέση στα συγγράματά τους την αναφέρουν ο Ιπποκράτης,ο Διοσκουρίδης,ο Πλίνιος. Επίσης στην αρχαία Ελλάδα παρασκεύαζαν από μυρτιά ένα αρωματικό κρασί "μυρτινίτης οίνος" καθώς και αρωματικό λάδι "μύρτινον έλαιον" Τα μύρτιλλα τ…

Υγρό σαπούνι σαν κρύσταλλο!

Κορίτσια & πιθανώς αγόρια, καλησπέρα σας! Αργά και μουδιασμένα κάνω το πρώτο μου post στην παρέα σας, με θέμα τα υγρά σαπούνια. Ας μου επιτραπεί μια εισαγωγή ...
Στην παρασκευή σαπουνιών, μπορούμε να πούμε πως υπάρχουν 3 στάδια μύησης :
Το πρώτο -του αρχάριου- είναι το λεγόμενοmelt & pour. Τρίβουμε το έτοιμο σαπουνάκι, το λιώνουμε με νερό και το ξαναφορμάρουμε. Είναι το στάδιο-ποιός είμαι εγώ-τι είναι σαπούνι-τι σημαίνει φόρμα?
Το δεύτερο στάδιο είναι αυτό της παρασκευής στέρεου σαπουνιού, συνήθως με την ψυχρή μέθοδο. Βάζουμε τα λάδια μας με την καυστική σόδα, χτυπάμε, σαπωνοποίηση, φορμίτσες και περιμένουμε τις εβδομάδες μας να ωριμάσει. Αυτό είναι το στάδιο της συνειδητοποίησης! Εχει όλη τη χαρά του να φτιάχνεις κάτι ολότελα δικό σου, λίγο γλυπτική, λίγο νοσταλγία για τις "παλιές", που τα κάναν όλα αλλιώς και μια μελαγχολία για το χρόνο που δε δίνουμε πια στα πράγματα.
Το τρίτο στάδιο είναι το υγρό σαπούνι. Εδώ σχεδόν απαραίτητη είναι η προϋπηρεσία στα άλλα δύο στάδια…