Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το άρωμα του ονείρου


Το άρωμα του ονείρου είναι μια ιστορία αγάπης. Είναι μια ιστορία διατήρησης της –αιώνιας- ζωής. Είναι μια ιστορία απελευθέρωσης από τα αιώνια δεσμά. Είναι μια ιστορία για την μνήμη. Την μνήμη του έρωτα, της ζωής, του αιώνιου θεού Πάνα. Είναι μια ιστορία για ένα άρωμα. Ένα άρωμα τόσο δυνατό, τόσο ιδιαίτερο, τόσο μαγευτικό, τόσο ερωτευμένο που μπορεί να σε γυρίσει πίσω.. από παντού… Είναι μια ιστορία για ένα άρωμα τόσο σημαντικό που πάνω του στηρίζεται η πίστη για τον έρωτα. Είναι μια ιστορία για ένα άρωμα που εξατμίζεται επικίνδυνα… «Είναι ένα έπος που αρχίζει στα δάση της αρχαίας Βοημίας και δεν τελειώνει παρά απόψε, στις εννιά η ώρα το βράδυ (ώρα Παρισιού)»!
Ο Tom Robbins είναι ο αγαπημένος μου συγγραφέας. Γιατί είναι ένας θεοπάλαβος, υπέροχος σοφός! Και γιατί ποτέ, κανείς, δεν είναι δυνατό να γράψει την μικρή περίληψη που γράφουν τα βιβλία στην πίσω σελίδα χωρίς να χαρακτηριστεί λίγος! Είναι αδύνατο να περιγράψεις με δυο λόγια ένα βιβλίο του Tom Robbins! Είναι αδύνατο να καταλάβεις που το πάει το πράγμα αν δεν φτάσεις σχεδόν στο τέλος του βιβλίου! Και το ακόμα καλύτερο; Μόνο όταν φτάσετε στο τέλος θα καταλάβετε πως, επιτέλους, όλα συνδέονται, όλα δένουν μεταξύ τους για να καταλήξουν… εκεί που πρέπει!

Αυτό το άρωμα, το άρωμα του ονείρου θα σας μαγέψει.. Θα σας τυλίξει στις μαγικές του νότες και θα σας αιχμαλωτίσει τόσο ώστε θα το μυρίζετε μέσα από τις σελίδες του βιβλίου και ναι, ακόμα και αυτό: θα θέλετε να το φτιάξετε και εσείς!

Σχόλια

Ο χρήστης heart n soul είπε…
star, πάνε χρόνια, αλλά από όσο θυμάμαι, από όλα τα βιβλία του Ρόμπινς που διάβασα, αυτό μου άρεσε περισσότερο (αυτό με την Κούδρα και τον Αλομπάρ δεν είναι?)
Ο χρήστης Faraona είπε…
Na το διαβασετε ανεπιφυλακτα κοριτσια.
Ειναι υπεροχο!!!
Ο χρήστης leila είπε…
αυτο διαβασα μολις! και το βρισκω υπεροχο!
Ο χρήστης Starbuck είπε…
Αχ τι κρίμα που το έχετε διαβάσει! Και προσπάθησα τόσο πολύ να το περιγράψω μυστηριωδώς για να σας τραβήξω το ενδιαφέρον!... :(
Όσες δεν το έχετε διαβάσει όμως, αξίζει πολλά πιστεύω!
Ο χρήστης oneiromageiremata είπε…
Ένα από τα καλύτερα και ένας από τους τρελο-πρωτοτυπο-καλύτερους συγγραφείς που έχω διαβάσει!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Άργιλος, ένα φυσικό καλλυντικό.

Μετά από όσα μας είχε πει η μαγισσούλα για τον άργιλο, εγώ είμαι η τελευταία που θα πρέπει να σας μιλήσω γι' αυτόν.
Μέσα στα πολλά καλά (και κακά) που έχει η Ζάκυνθος, είναι και ο άργιλος σε μερικές παραλίες.







Το καλοκαίρι, όλοι οι τουρίστες που ξέρουν ή αναγνωρίζουν το πέτρωμα, γεμίζουν το σώμα τους με αυτόν για φυσικό πίλινγκ.









Τώρα αν σας πω ότι εγώ ποτέ δεν το έχω κάνει αυτό το πράγμα, μαλλον μόνο η μάγισσα θα με πιστέψει!!!
Εγώ σαν καλό κορίτσι που είμαι και με μια κάμερα στο χέρι, πήγα χτες επίτηδες στην παραλία της Άμπουλας στο Κάτω Γερακαρίο, για να φωτογραφίσω και να σας δείξω τον άργιλο και να πάρω κάμποσο (τον έγδαρα το λόφο...) Θα έλεγα ότι είναι γκριζοπράσινος, αλλά η μάγισσα ξέρει καλύτερα από εμένα.Βουαλά ο άργιλος λοιπόν.

Λικέρ με μύρτιλλα

Η μυρτιά(μυρσίνη,μερτιά,μερσινιά,σμυρτιά) είναι θάμνος με φύλλα λογχοειδή,άνθη λευκά και καρπούς ράγες,μικρούς,κυανομέλανους. Ιστορία:Ιερό φυτό από την αρχαιότητα,συνδέθηκε με πολλές θεότητες,κυρίως με την Αφροδίτη.Όταν η θεά αναδύθηκε απ΄τον αφρό των κυμάτων στην Πάφο,έτρεξε να κρυφτεί πίσω από μυρτιές και έκτοτε έγινε το ιερό φυτό της.Υπάρχουν κι άλλοι πολλοί μύθοι γι΄αυτό το φυτό.Επίσης οι νικητές των ολυμπιακών αγώνων πριν το στεφάνι κότινου,στεφανώνονταν με μυρτιές.Και οι περίφημοι κοσμηματοποιοί της αρχαιότητας έφτιαχναν εξαιρετικά κοσμήματα με το σχήμα των φύλλων της,ένα παράδειγμα είναι το χρυσό στεφάνι των βασιλικών τάφων της Βεργίνας στη Μακεδονία μας. Φάρμακο από την αρχαιότητα,χρησιμοποιήθηκε για πλήθος νοσημάτων.Σε περίοπτη θέση στα συγγράματά τους την αναφέρουν ο Ιπποκράτης,ο Διοσκουρίδης,ο Πλίνιος. Επίσης στην αρχαία Ελλάδα παρασκεύαζαν από μυρτιά ένα αρωματικό κρασί "μυρτινίτης οίνος" καθώς και αρωματικό λάδι "μύρτινον έλαιον" Τα μύρτιλλα τ…

Υγρό σαπούνι σαν κρύσταλλο!

Κορίτσια & πιθανώς αγόρια, καλησπέρα σας! Αργά και μουδιασμένα κάνω το πρώτο μου post στην παρέα σας, με θέμα τα υγρά σαπούνια. Ας μου επιτραπεί μια εισαγωγή ...
Στην παρασκευή σαπουνιών, μπορούμε να πούμε πως υπάρχουν 3 στάδια μύησης :
Το πρώτο -του αρχάριου- είναι το λεγόμενοmelt & pour. Τρίβουμε το έτοιμο σαπουνάκι, το λιώνουμε με νερό και το ξαναφορμάρουμε. Είναι το στάδιο-ποιός είμαι εγώ-τι είναι σαπούνι-τι σημαίνει φόρμα?
Το δεύτερο στάδιο είναι αυτό της παρασκευής στέρεου σαπουνιού, συνήθως με την ψυχρή μέθοδο. Βάζουμε τα λάδια μας με την καυστική σόδα, χτυπάμε, σαπωνοποίηση, φορμίτσες και περιμένουμε τις εβδομάδες μας να ωριμάσει. Αυτό είναι το στάδιο της συνειδητοποίησης! Εχει όλη τη χαρά του να φτιάχνεις κάτι ολότελα δικό σου, λίγο γλυπτική, λίγο νοσταλγία για τις "παλιές", που τα κάναν όλα αλλιώς και μια μελαγχολία για το χρόνο που δε δίνουμε πια στα πράγματα.
Το τρίτο στάδιο είναι το υγρό σαπούνι. Εδώ σχεδόν απαραίτητη είναι η προϋπηρεσία στα άλλα δύο στάδια…